آنچه تاکنون درباره «حکمت های شاهنامه فردوسی» منتشر شده است را در ادامه بررسی می‌کنیم.1397/2/26 ۰۹:۱۰زادروز حکیم ابوالقاسم فردوسی را پایان دهه سوم از سدة چهارم (۳۲۹ یا ۳۳۰ق) و درگذشتش را در دومین دهه قرن پنجم (میان سالهای ۴۱۱ تا ۴۱۶) ذکر نموده‌اند. به عبارتی در مهمترین دهه‌های قرن چهارم و دهه اول قرن پنجم که از درخشان‌ترین دوره‌های فلسفه اسلامی و به عبارتی دوره بنیانگذاری این فلسفه به دست بزرگانی چون ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی (درگذشتة ۲۵۲ق) و مهمتر، فیلسوف بزرگ ایرانی ابونصر فارابی (د ۳۳۸ق) استادامه مطلب

1397/2/26 ۰۹:۱۰زادروز حکیم ابوالقاسم فردوسی را پایان دهه سوم از سدة چهارم (۳۲۹ یا ۳۳۰ق) و درگذشتش را در دومین دهه قرن پنجم (میان سالهای ۴۱۱ تا ۴۱۶) ذکر نمودهاند. به عبارتی در مهمترین دهههای قرن چهارم و دهه اول قرن پنجم که از درخشانترین دورههای فلسفه اسلامی و به عبارتی دوره بنیانگذاری این فلسفه به دست بزرگانی چون ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی (درگذشتة ۲۵۲ق) و مهمتر، فیلسوف بزرگ ایرانی ابونصر فارابی (د ۳۳۸ق) است.زادروز حکیم ابوالقاسم فردوسی را پایان دهه سوم از سدة چهارم (۳۲۹ یا ۳۳۰ق) و درگذشتش را در دومین دهه قرن پنجم (میان سالهای ۴۱۱ تا ۴۱۶) ذکر نمودهاند. به عبارتی در مهمترین دهههای قرن چهارم و دهه اول قرن پنجم که از درخشانترین دورههای فلسفه اسلامی و به عبارتی دوره بنیانگذاری این فلسفه به دست بزرگانی چون ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی (درگذشتة ۲۵۲ق) و مهمتر، فیلسوف بزرگ ایرانی ابونصر فارابی (د ۳۳۸ق) است.چنان که تاریخ روایت میکند، فردوسی شاهکار عظیم خود را (که صورت منظوم شاهنامه منثور ابومنصوری)۱ است، در سال ۴۰۰ق پس از سی یا سی و پنج سال تلاش مستمر و طاقتفرسا به پایان رسانده است؛ بنابر این سرایش شاهنامه در دهههای پایانی قرنی به اتمام رسیده که مورخان آن قرن را «قرن شکفتگی علم و فرهنگ در تمدن اسلامی» میدانند،۲ به بارنشستن ثمرات نهضت ترجمه و به تبع آن رواج وسیع اندیشههای یونانی، ایرانی، سُریانی و هندی در کنار ظهور مکاتب کلامی قدرتمندی چون معتزلی و اشعری و در پناه نهضت قدرتمند علمی امامان مذهب شیعه بهویژه امام محمد باقر(ع) و امام جعفرصادق(ع) و شکلگیری اولین دانشنامه اسلامی ـ شیعی (رسائل اخوانالصفاء که تأثیری عمیق بر دورههای بعدی گذاشت) و نیز چنان که ذکر شد، بنیادگذاری ادامه مطلب